wolne słowa

Ci ludzie zdają się znać jakąś tajemnicę, też chciałbym ją poznać. Porozmawiam z nimi chwilę, a potem pójdziemy dalej. Zrób tak, a Anigh umrze. Umrze Święta Dziewczyna. I wszyscy, których cenisz powiedziała Oone nie unosząc głosu, tonem stwierdzenia, jednak jej słowa wytrąciły Elryka z transu. Nie po raz pierwszy miał ochotę wycofać się w świat marzeń. Gdyby ostatnio uległ pokusie, rządziłby teraz w Melniboné, a Yyrkoon zostałby stracony lub wygnany. Myśli o kuzynie i jego ambicjach, o czekającej na powrót i zaślubiny Cymoril, pomogły Elrykowi odzyskać poczucie celu, zapobiegły pojednawczemu wycofaniu się do własnej skorupy. Skłonił się mieszkańcom jaskini. Dziękuję za serdeczne przyjęcie, ale droga prowadzi mnie dalej, do Bramy Paranoru. Oone odetchnęła głęboko, z ulgą. Czas nie płynie tutaj w znany ci sposób, ale umyka nam szybciej, niż sadzisz, książę Elryku... Z poczuciem głębokiego żalu Elryk zostawił ogarniętych melancholią ludzi i skierował się w głąb jaskiń. Nazwa tej krainy nie wynika z przypadku. Uważaj na to, co znajome. Może jednak powinniśmy odpocząć? Dojść nieco do siebie? spytał książę.

(Reklama: prace magisterskie )