wolne słowa

Jesteśmy podróżnikami w twym kraju, pani powiedziała z tyłu Oone głosem, który wydał się nagle chropawy. Nie chcemy nikogo skrzywdzić, ale z pewnością tu nie zostaniemy. Podróżnymi? spytał jakiś mężczyzna. Czego szukacie? Perłowej Fortecy odpowiedział Elryk. Oone była wyraźnie niezadowolona z tej szczerości. Nie zabawimy tu długo. Chcemy tylko dowiedzieć się, gdzie jest następne przejście, Brama Paranoru. Mężczyzna uśmiechnął się smutno. Obawiam się, że przepadła. Przepadła dla nas wszystkich. Ale nie bolejemy na tą stratą. Nie sądzicie, że wyszło nam to na dobre? Zwrócił na nich rozmarzone, nieobecne spojrzenie. Lepiej nie szukać tego, co może jedynie rozczarować. My wolimy pamiętać to tylko, co mieliśmy za najbardziej upragnione i jak to było: pragnąć... Ale przecież czy naprawdę nie lepiej poszukać przejścia spytał Elryk sam zdumiony własną szorstkością wobec tego człowieka. Ale po co, jeśli rzeczywisty świat zawsze przegrać musi w zestawieniu ze światem nadziei? Tak myślisz, panie? Elryk gotów był zastanawiać się nad tym stanowiskiem, ale Oone chwyciła go mocno za ramię.

(Reklama: )